Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/3583 K.2021/4828

Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 30.09.2020 gün ve 258-951 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvaazası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali-tescil olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, 2 parselde bulunan 1 nolu bağımsız bölüm yönünden muris muvaazasının ispatlanamadığı ve ivazlı sözleşmelerden olan ölünceye kadar bakma sözleşmelerine dayalı devir işlemlerinde tenkis hükümleri uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, 2 parselde bulunan 2 nolu bağımsız yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacılar vekilinin istinaf başvurusu 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/a bendinde de miktar ve değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2020 yılı itibarıyla HMK'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı 72.070,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Tapu iptal ve tenkis talebi aynı taşınmaza ilişkin bulunduğundan tenkis hukuki sebebiyle istenebilecek tazminatın üst sınırı tapu iptal isteğindeki payı geçemeyecektir.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı iptal-tescil davalarında davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan dava değerinin davayı açan mirasçı yada mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, davacılar miras payı oranında talepte bulunmuştur. Çekişme konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değeri 99.496,02 TL olup; davacıların her birinin 3/20 miras payına isabet eden değer 14.924,04 TL karşılık gelmektedir. Hal böyle olunca, dava değerinin 2020 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 72.070-TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.