Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/3649 K.2021/1837

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, eski 979 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında “Bu parseldeki 111 m2 lik fazlalık Maliye Hazinesine aittir” şerhi mevcut iken taşınmazın daha sonra satış işlemine ve imar uygulamalarına tabi tutulduğunu ve son olarak 9950 ada 1 parsel olarak tescil edilerek 06.10.1993 tarihinde kat irtifakı tesis edildiğini, ancak anılan şerhin tapu kayıtlarında yer almadığını ileri sürerek, 9950 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarına “Bu parseldeki 111 m2 fazlalık ...’ne aittir” şerhinin işlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalı, iddiaların doğru olmadığını, taşınmazdaki bağımsız bölümleri tapu kaydına güvenerek edindiklerini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece, "17, 18 ve 19 numaralı bağımsız bölümlerde dava tarihinden sonra dava dışı kişilere yapılmış olan temlikler gözetilmek suretiyle öncelikle HUMK 186 (HMK 125) maddesi uyarınca usuli eksikliğin tamamlanması" gereğine değinilerek bozulmuş.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;‘’Somut olaya gelince; dava konusu kök 979 ada 11 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde yer alan “Bu parseldeki 111 m2 lik fazlalık Maliye Hazinesine aittir” belirtmesinin, taşınmazın imar görmesiyle oluşan dava konusu 9950 ada 1 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine işlenmediği,

her ne kadar davacı Hazine sözü edilen miktar fazlasının dava konusu imar parseline şerhini istemiş ve mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hükmü temyiz eden davalıların edinim tarihleri itibariyle kayıtlarda bir takyidatın bulunmadığı,

tapu kaydına güvenerek ve iyiniyetle dava konusu taşınmaz üzerindeki bağımsız bölümlerde mülkiyet hakkı iktisap ettikleri,bu durumda TMK 1023. maddesinin koruyuculuğundan faydalanmaları gerektiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. ‘’gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde;davalıların edinim tarihleri itibariyle kayıtlarda bir takyidatın bulunmadığı,

tapu kaydına güvenerek ve iyiniyetle dava konusu taşınmaz üzerindeki bağımsız bölümlerde mülkiyet hakkı iktisap ettikleri,bu durumda TMK 1023. maddesinin koruyuculuğundan faydalanmaları gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-