KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2020/47 E., 2021/2388 K.·Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2021
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakan babası ...’a ait 125 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kendisine intikal etmesine rağmen davalılar adına kayıtlı olduğunu, bu tescil işleminin hukuka aykırı olduğunu, yaptığı araştırmada kendisi kaçarak evlendiği için mirasbırakanın kadastro tespitinde taşınmazı oğulları adına tescil ettirdiğini öğrendiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ..., davanın süresinde açılmadığını, taşınmazı ağabeyi ..’ın 1974 yılında ...'dan satın aldığını, bir tane ev ve samanlık yaptığını, tüm aile bu evde oturduklarını, sonrasında ağabeyinin ayrı bir ev daha yaptığını ve onu da kendisine verdiğini, arsayı ... aldığından ve evleri de o yaptığından kadastro çalışmalarında taşınmazın ... ve kendisi adına tescil edildiğini, davalı ..., davanın süresinde açılmadığını, taşınmazın evveliyatında paylı taşınmaz olduğunu,
paydaşlar ile kısmen zilyet olanlar arasında yapılan harici satışlar sonunda kadastro tespitinde taşınmazın en son zilyet eden malikleri olan babası ... ve diğer davalı ... adına 1/2'şer paylı olarak tespit edildiğini, babası ...’un ölümü üzerine taşınmazdaki payının mirasçılarına intikal ettiğini, annesi ve kardeşinin de intikalden sonra paylarını kendisine temlik ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, mirasbırakan tarafından davalılara doğrudan yapılmış bir temlik bulunmadığından 01.04.1974 tarihli İBK uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2020/47, K. 2021/2388, 19 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama