Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/1772 K.2021/4665

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan eşi ...’ın 3575 parsel ve 1080 ada 178 parsel sayılı taşınmazlarını 1998 yılında satış göstermek suretiyle davalılara devrettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasıyla açtığı davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/512 Esas 2010/631 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiğini, ne var ki dava konusu 3575 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının imara tabi tutulması nedeniyle oluşan yeni 620 ada 1 ve 2 ile 650 ada 1 sayılı parseller hüküm kapsamına alınmasına karşın,

3575 parsel sayılı taşınmazın arta kalan kısmının hüküm kapsamına sehven alınmadığını ileri sürerek, önceki davada hüküm kısmında unutulan dava konusu 3575 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

Davalılar, Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/512 Esas 2010/631 Karar sayılı ilamının eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiğini, muvazaa iddiasının gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK’nun 303. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 28.12.2010 tarih ve 2010/512 Esas 2010/631 Karar sayılı ilamının, eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece;

"... eldeki davada, halen davalılar adına kayıtlı olan 3575 parsel sayılı taşınmaz (4.475,62 m2) dava konusu yapılmış olup, kesin hüküm oluşturduğu kabul edilen ve yukarıda içeriği açıklanan Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 28.12.2010 tarih ve 2010/512 Esas 2010/631 Karar sayılı davada ise 3575 sayılı parselden ifraz edilen 1.004,38 m2’lik kısmın dahil edilmesi ile yapılan imar uygulaması sonucunda oluşan yeni 620 ada 1 ve 2 ile 650 ada 1 sayılı parseller üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

O halde, ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucu ( dava konusu ) farklı olduğuna göre, kesin hükümden söz edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi (mirasbırakan tarafından yapılan devir öncesi dava konusu 3575 sayılı parselde davalıların kendi paylarının da olduğu gözetilerek) ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, kesin hükümden bahisle davanın reddedilmesi isabetsizdir.'' gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-