Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/1900 K.2021/5447

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakan...’nin, 1377 ada 49, 50, 51 ve 52 parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğullarına satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanın sabit bir geliri olmayıp zaman zaman taşınmazlarını sattığını, elde ettiği para ile dava dışı 314 parsel sayılı taşınmazdaki camiyi yaptırdığını, satış işlemlerinin gerçek olduğunu, mirasbırakanın diğer çocuklarına da taşınmazlar verdiğini, ayrıca para yardımında bulunduğunu, mal kaçırma amacının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacılardan ... yönünden vazgeçme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar yönünden muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen karar asıl ve birleştirileren davada davalı vekilinin temyizi üzerine Dairece “...mirasbırakanın temlik tarihinden önce ve sonra bir çok taşınmazını elden çıkardığı, özellikle dinlenen tanık beyanlarından temliklerin gerçek satış olduğu sonucuna varılmakta olup, bunun aksinin TMK'nın 6, HMK'nın 190. maddeleri uyarınca davacılar tarafından usulünce kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir...” gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.