Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/2430 K.2022/2663

Taraflar arasındaki davadan dolayı Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29/05/2019 tarihli ve 2013/15 Esas - 2019/228 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ile dahili davalı ... Başkanlığı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı I sayılı tarifenin "Yargı Harçları" başlığını taşıyan bölümün karar ve ilam harcı başlıklı III kısmının 1.fıkrasında konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı 2-a fıkrasında ise, 1.fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkında kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı; IV. Kısmında da temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434. maddesinde kanun yoluna başvuru için gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın kısmen ya da tamamen ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarihli 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece, davanın kabulü ile 10.674,25 TL karar ve ilam harcına hükmedildiğine göre, hükmü temyiz eden davalı ... Başkanlığının 10.674,25 TL'nin dörtte biri olan 2.668,56 TL nispi temyiz karar harcı yatırması gerekirken, temyiz yoluna başvurma harcı ile birlikte 44,40 TL maktu temyiz karar harcı yatırdığı, temyiz karar harcından 2.624,16 TL'nin eksik kaldığı anlaşılmakla; mahkemece, temyiz harcı olarak toplam 3.042,00 TL'nin ödenmesi yönünde davalı vekiline 31.01.2020 tarihinde tebliğ edilen muhtıranın geçerli olduğundan söz edilemez.