Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/3500 K.2021/7233

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinden verilen 22/11/2018 tarihli ve 2018/434 Esas - 2018/1571 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol gösterilmek suretiyle tescil harici bırakılan taşınmaz bölümünün tescili istemine ilişkindir.

İlk derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, bilirkişi raporunda kırmızı renkle A harfi ile gösterilen ve kadastro çalışmaları sırasında zeminde yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan 48,12-m2'lik kısmın, bulunduğu adanın son parsel numarası verilmek suretiyle arsa vasfı ile davacı adına tesciline karar verilmiş, kararın Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13.Hukuk Dairesince, davalı Hazine temsilcisinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.'nın 362.maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırk bin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2018 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00-TL’lik kesinlik sınırı 47.530,00TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Somut olayda, taşınmazın değerinin 2018 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 47.530.00-TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.