Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/3820 K.2022/1153

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen kararın Dairece verilen bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine ilişkin verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sınırlarını belirtmiş olduğu yaklaşık 10-15 dönümlük alan içerisinde modern ahır ve samanlık yaptığını, kadastro tespitinden önce davacının babası ... ve annesi ...’ya ait iken bunların kendi rızaları sonucunda taşınmazın davacıya verildiğini, eklemeli olarak zilyetliğinin 50- 60 yıldan fazla bir zamandır devam ettiğini, kadastro tespiti sırasında bu bölümün tescil harici bırakıldığını belirterek adına tescilini talep etmiş, yargılama aşamasında dava konusu bölümün 47 Ada 51 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığının anlaşılması neticesinde davasını ıslah ederek belirtilen bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı lehine zilyetlik şartlarının oluşmadığını, taşınmazın zilyetlikle iktisap edebilecek yerlerden olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/01/2013 tarihli ve 2006/125 E. 2013/115 K. sayılı kararıyla; davacı lehine zilyetlik koşullarının oluştuğunun anlaşılması nedeniyle davanın kabulüne, fen Bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 8.247,08 metrekare yüz ölçümündeki bölümün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 16/09/2015 tarihli ve 2015/11273 E., 2015/10498 K. sayılı bozma ilamında, dava konusu bölümün 47 Ada 51 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığını, söz konusu taşınmazın kadastro tespitinin 29/12/1983 tarihinde yapıldığını, davacı lehine zilyetlik koşullarının tespit tarihinden geriye doğru 20 yıllık süre içerisinde oluşması gerektiği, bu nedenle araştırmanın yetersiz olduğunu belirterek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesinin 04/07/2018 tarihli ve 2016/24 E. 2018/119 K. sayılı kararıyla; Dava konusu 47 Ada 51 parsel sayılı taşınmazın tespit tarihi olan 1983 yılına kadar davacı lehine zilyetlik koşullarının oluşmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; keşif mahallinde alınan beyanlar ve Ziraat Bilirkişi raporuna göre dava konusu bölümün imar ihya edilerek kullanıldığı, 1983 tarihinden önce 20 yıllık kullanım nedeniyle zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dilekçesindeki açıklamalar ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre kadastro öncesi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. maddesi

6.3. Değerlendirme

Mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre, çekişmeli 47 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit tarihine kadar 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde belirtilen zilyetlik ile mülk edinme koşullarının davacı lehine oluşmadığı anlaşıldığından, dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesinin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.