Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/4316 K.2022/2645

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, adlarına kayıtlı 145 ada 2 sayılı parselde yol olarak kullandıkları bölümün davalılara ait 145 ada 1 parselin içinde kalacak şekilde tespit edildiğini, yol olarak kullanılan bu kısmın tapusunun iptal edilerek 145 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilave edilmesi suretiyle tapuya tescilini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, savunma getirmemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, eldeki dosya ile Mahkemenin 2014/1273 Esas sayılı dosyasındaki dava konusu taşınmazın ve taraflarının aynı olduğu, önceki hükmün taraflar açısından kesin hüküm teşkil ettiği, yasa gereği aynı konuda aynı taraflar arasında ve aynı dava nedenine dayanarak bir dava açılmış ve hüküm kesinleşmiş ise ikinci davanın esasına girilmeyeceği, bu durumun Mahkeme tarafından resen nazara alınması gerektiği gerekçesiyle, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili, kesin hüküm kabul edilen dosyada ileri sürülen sebep ile eldeki davanın sebebinin aynı olmadığını, ilk davanın konusu yola terkin talebi iken şimdiki davanın konusunun taşınmaz bölümünün davacılar adına tescilinden ibaret olduğunu belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 6100 sayılı HMK’nın 114. maddesinde dava şartlarını düzenleyen 1-i) fıkrasında “Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması.”

3.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 303/1. maddesi “Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.” hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, (III.) numaralı paragrafta yer verilen Mahkeme kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.