Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/7459 K.2022/1677

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13/10/2020 tarihli ek kararına ilişkindir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 2. maddesinin atfıyla 432. maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkemelerce verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan maddenin dördüncü fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen karar, 28.12.2020 tarihinde davalı vekilinin çalışanı ...’e tebliğ edilmiş, kanunda belirtilen onbeş günlük temyiz süresi 12.01.2021 tarihinde dolmuş, davalı vekili ise kararı 19.01.2021 tarihinde süresi geçtikten sonra temyiz etmiştir.

Her ne kadar davalı vekili, tebliğin yapıldığı kişinin çalışanı olmadığı iddiası ile tebliğin usulsüz olduğu kabul edilmek suretiyle ek kararın kaldırılarak temyiz incelemesi yapılmasını talep etmiş ise de; daha önceden de Dairenin bozma kararının davalı vekilinin çalışanı olduğu belirtilerek ...’e tebliğ edildiği, davalı vekilinin bu tebliğden haberdar olmadığı iddiası ile mahkemeye beyanda bulunmadığı ve bozma sonrası yapılan duruşmaya katıldığı anlaşılmakla, davalı vekilinin tebliğ yapılan kişinin çalışanı olmadığı iddiasına itibar edilmemiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.