Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/8451 K.2022/3913

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine ilişkin verilen karar, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 17/05/2022 Salı günü saat 09:15’de Daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalı adına kayıtlı olan dava konusu 212 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının köy yoluna tecavüzü bulunduğunu, kadastro tespiti sırasında kullanılan mevcut yolun hatalı ve yolsuz olarak 8 parsel sayılı taşınmazın sınırları içerisine alındığını, dava konusu yerin kadimden beri köy yolu olduğunu ileri sürerek, 8 parsel sayılı taşınmazın dava konusu köy yolu olan kısmının tapu kaydının iptali ile yol olarak tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27/11/2015 tarihli ve 2012/149 E., 2015/642 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne ve dava konusu 212 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişileri Ali Kiremitçi ve Fikret Göktap'ın 20.07.2015 tarihli raporunda belirtilen 3.00 metre mesafeli yerin yol olarak terkikine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 11/06/2019 tarihli ve 2016/7889 E., 2019/4207 K. sayılı kararıyla; ''...Mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı fen bilirkişi raporunda 2,5 metre genişliğindeki yolun 3 metre olabilmesi için 215 ada 52 sayılı parselden krokide (E) harfiyle gösterilen 3,13 metrekare, 215 ada 53 sayılı parselden (F) harfi ile gösterilen 3,77 metrekare, 215 ada 54 sayılı parselden (H) harfiyle gösterilen 2,85 metrekare taşınmaz bölümünün ifraz edilmesi gerektiği belirtilmiş olup, dava konusu edilen 212 ada 8 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilmesi gereken taşınmaz bölümü gösterilmemiştir.

Ne var ki mahkemece, fen bilirkişi raporundaki bu eksiklik giderilmeksizin hüküm kurulması cihetine gidilerek çekişmeli 212 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmiş ve böylece hükme esas alınan fen bilirkişi raporu ile hüküm arasında bağlantı kurulmadığı gibi, bu husus mahkemenin gerekçesinde de açıklanmamıştır. Hakim, doğru ve infaz sırasında duraksamaya neden olmayacak biçimde, infazı kabil hüküm oluşturmak zorundadır.

Bu durum karşısında, önceki kararla bağlı kalınmaksızın yeniden bir hüküm kurulması gerekli olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına'' karar verilmiştir.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 25/05/2021 tarihli ve 2019/272 E. 2021/304 K. sayılı kararıyla; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; köyde yaşayan insanların dava konusu taşınmazın çevresine evler inşa etmeye başladıkları, bu süreçte dava konusu taşınmazın batısında ve kuzeyinde bulunan yolların kullanıldığı, akabinde yerleşmenin artmasıyla beraber daha cılız olan bu yolların genişlemeye başladığı ve dava konusu 212 ada 8 parsel sayılı taşınmazın üzerinde de herhangi bir yapı bulunmadığından,

halkın gelip geçmek ve kerpiç dökmek için taşınmazı kullandıkları, bu nedenle ''A'' harfi ile gösterilen yerin aslında dava konusu 212 ada 8 parselin sınırları içerisinde olduğu halde, üzerinde de yapı bulunmamasından kaynaklı olarak, halkın kısa olması için parselin kuzeydoğusundan gelen yoldan batısında bulunan yola geçmek için parseli kullandığı, fakat dava konusu taşınmazın bulunduğu mahal kadim bir yerleşim yeri olmadığından ve halk bu mahale evler inşa etmeye başladıktan sonra ''A'' harfi ile gösterilen yeri kullanmaya başladığından, dava konusu alanın kadim yol olmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle.

Kararın hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, gerekçede taşınmazın kadim yol olmadığının belirtildiğini ancak bunun yanlış bir tespit olduğunu, kadim yol olmaması durumunda 215 ada 52,53,54 sayılı parsellerin yollarının bulunmaması gerektiğini, mahkeme kararında cılız olan yolların yerleşmenin artmasıyla genişlemeye başladığının yer aldığını, çelişkili olduğunu, cılız bile olsa dava konusu taşınmazda kadimden beri kullanılan bir yol bulunduğunu, taşınmazın yaya yolu gibi cılız bir yol olarak kullanılmasının mümkün olmadığını, hava fotoğraflarının incelendiği bilirkişi raporunun esas alındığını,

ancak 1955 ve 1971 yıllarına ait hava fotoğraflarının teknolojik yetersizlikten dolayı net olmaması ve yolun net olarak görünmemesinin normal olduğunu, 215 ada 55,54,53 sayılı parselleri izleyerek gelen yolun dava konusu 212 ada 8 parsel hizasına geldiğinde birden daralması gerektiğini, mahkemenin bu hususu dikkate almadığını, mahkemenin dava konusu 8 parsel taşınmazın üzerinde herhangi bir yapı bulunmadığı için halkın gelip geçmek ve kerpiç dökmek için taşınmazı kullandıkları gerekçesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

6. Gerekçe 6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık dava konusu taşınmazın bir bölümünün yol niteliği ile tescil harici bırakılması isteğine ilişkindir. 6.2. Değerlendirme Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde oluşuna, (IV./2.) no.lu paragrafta yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmasına, (IV./3.) no.lu paragrafta yer verilen Mahkeme kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.