Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/8585 K.2023/4606

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Menderes 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/14 Esas, 2018/567 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından kanun yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Daireye gönderilmiştir.

Davacı, tesis kadastrosu sırasında tespit harici bırakılıp, uygulama kadastrosu neticesinde davalıya ait 127 ada 48 parsel sayılı taşınmaza eklendiğini ileri sürdüğü taşınmaz bölümü ile ilgili uygulama kadastrosunun iptali ve dava konusu taşınmazın Hazine adına tescili talebiyle kadastro mahkemesinde dava açmıştır.

İzmir Kadastro Mahkemesi’nin 2013/210 Esas, 2015/42 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen kısmın uygulama tespitinin iptaline, 129 ada 48 parsel sayılı taşınmazın 5299,97 metrekare yüzölçümü ile uygulama tutanağı gibi tespit ve tesciline, tescil harici kısımda kaldığı belirlenen bölümün Hazine adına tescili talebi ile açılan davada ise mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hükmün davacı Hazine vekilince temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 15.03.2016 tarihli ve 2016/472 Esas, 2016/2661 Karar sayılı kararıyla; mahkeme hükmü onanmıştır.

Mahkemece verilen görevsizlik kararı neticesinde dosyanın gönderildiği, İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/455 Esas, 2017/999 Karar sayılı kararıyla; yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine ve dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiş, dosya Menderes 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/14 Esasına kaydedilmiş ve mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 maddesi; “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427. ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddesinin düzenleniş amacı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulmasını ve kanun yolu denetiminin karar kesinleşinceye kadar Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine Mahkemece verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçirilerek, Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; Menderes 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/14 Esas, 2018/567 karar sayılı dosyasına konu olan ve hakkında Kanun yoluna başvurulan dava, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen İzmir Kadastro Mahkemesince tapusuz taşınmazın tesciline yönelik olup görevsizlik kararı verilen davadır. Yargıtay görevsizlik kararını onayarak dosyadan elini çekmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli ve yetkili Menderes 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından işin esasına ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiş olup, bu karar ile ilgili Yargıtay’ın esas yönüyle herhangi bir denetimi söz konusu değildir.