Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/9259 K.2022/8367

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve asli müdahilin istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, paydaşı olduğu 171 parsel sayılı taşınmazı 1958 yılında satın aldığını ve taşınmazın 16241 m² genişliğinde ve sınırlarının sabit olduğunu, ancak kadastro tespiti ile taşınmazının 16200 m² yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edildiğini, bu şekilde taşınmazının yüzölçümünün 41 m² düşük yazıldığını, komşu taşınmaz maliklerinin buna itirazının bulunmadığını, taşınmazının yüzölçümünün 16241 m² olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, aşamada taşınmazın diğer paydaşı ... davaya dahil olmuştur.

II. CEVAP

Davalı ..., davayı kabul etmediğini, dava konusu taşınmazın yüz ölçümünün doğru tespit edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davacı tarafından kadastro öncesi sebeplere dayanılarak dava açıldığı, davanın açıklanan bu niteliğine göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve asli müdahil istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı ve asli müdahil istinaf dilekçesinde özetle; kadastro çalışmalarında tapu kayıtlarının ve tedavüllerinin uygulanmadığıni, davalı adına oluşan tescilin yolsuz olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmişlerdir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; dava tarihi olan 04/09/2018 tarihi itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; davalılara ait 173 parsel sayılı taşınmazda kendisine ait olan 171 parselin içine doğru bir uzantı-çıkıntı şeklinde yer bırakılmış olduğunu, bu yerin 171 parselin bir parçası olduğunu, bunun çaplı kroki haritalarından da anlaşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemenin 03/11/2020 tarihli ve 2020/457 E., 2020/461 K. sayılı kararı ile eldeki davada verilen kararın çeliştiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu′nun 12/3. maddesinde; kadastro tutanaklarında belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Söz konusu hak düşürücü süre dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir.

3.3. Değerlendirme

Somut olayda çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği 25/07/1992 tarihi ile davanın açıldığı 04/09/2018 tarihi arasında 3402 sayılı Kanun′un 12/3. maddesinde belirlenen hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır.