Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/1639 K.2022/4134

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/689-1526 sayılı ilamı ile kamulaştırma sahası içerisinde kalmadığı halde Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı tarafından açılan cebri tescil davasının sonucunda sehven 453 parsel sayılı taşınmazın ... adına tapuya tesciline karar verildiğini, açtığı kamulaştırmasız el atma davası ile yerin kamulaştırılmamış olduğunun sabit olduğunu ve tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın süresinde açılmadığını ve yerin Hazineye ait olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, taşınmaza ilişkin herhangi bir kamulaştırma işlemi veya tebligat yapılmadığı, kamulaştırma bedeli ödenmediği, tescil davasının sehven açıldığı ve taşınmazın yolsuz olarak Hazine adına tescil edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. 2. İstinaf Nedenleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; süresinde delil avansı yatırılmadığı için bu delile itibar edilemeyeceğini, davanın süresinde ve yetkili yerde açılmadığını, yerin Hazineye ait olduğunu, kamulaştırmasız el atma davasının eldeki davada delil olamayacağını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir. 3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/1735 E., 2021/1473 K. sayılı kararıyla; süresinde keşif delil avansı yatırılmadığı için bu delile yalnızca dava değeri ve eksik harcın tamamlanması yönünden itibar ettiğini, keşif dışındaki diğer deliller yönünden yapılan incelemede ise, Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/612 Esas sayılı dosyasında toplanan delillere göre bahse konu tescil davasının sehven açıldığı ve taşınmazın fiili kullanımının değişmediği hususlarının davalı İdarece de ikrar edildiği, bu anlamda Hazine adına yapılan devir işlemin yolsuz olduğu,

yolsuz tescile ilişkin davaların da her zaman açılmasının mümkün olduğu anlaşıldığından, davanın kabulüne dair kararda bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eldeki davada davacı talebinin ancak keşif yapılarak ispatlanabileceği, davacının verilen kesin sürede keşif avansını yatırmadığından bu delile dayanılamayacağı, aynı yerle ilgili olarak açılan kamulaştırmasız el atma davasının delil olarak kabul edilemeyeceği, davanın reddi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1025. maddesinde, "Bir aynî hak yolsuz olarak tescil edilmiş veya bir tescil yolsuz olarak terkin olunmuş ya da değiştirilmiş ise, bu yüzden aynî hakkı zedelenen kimse tapu sicilinin düzeltilmesini dava edebilir. İyiniyetli üçüncü kişilerin bu tescile dayanarak kazandıkları aynî haklar ve her türlü tazminat istemi saklıdır."

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, (III.) ve (IV.3.) numaralı paragraflarda belirtilen şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.