Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/1704 K.2022/3867

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 08/02/2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 361. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, 7201 sayılı Tebligat Kanunu′nun 11. maddesi uyarınca; vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı, vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olduğu, eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihinin asıl tebliğ tarihi sayılacağı hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, HMK′nın 81. maddesi; ″Vekilin azli veya istifasının, mahkeme ve karşı taraf bakımından hüküm ifade edebilmesi için, bu konudaki beyanın dilekçeyle bildirilmesi veya tutanağa geçirilmesi ve gerektiğinde ilgilisine yapılacak tebligat giderinin de peşin olarak ödenmesi zorunludur.″ hükmünü içermektedir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar davacı vekillerinden Av. ...′ya 24/01/2022 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise davacı vekillerinden Av. ... tarafından yasal süre geçirildikten sonra 08/02/2022 tarihinde verilmiş olup; HMK′nın 81. maddesi hükmü karşısında, Av. ...′nın davacı tarafından daha önce azledilmiş olmasının dosyaya yansıtılmaması nedeniyle adı geçen avukata yapılan tebligatın temyiz süresinin başlamasına bir etkisi bulunmayacağı da açıktır.

O halde, temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.