Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/7673 K.2023/5779

Taraflar arasındaki vekalet görevinin kötüye kullanılmasından dolayı tapu iptali tescil, olmadığı takdirde alacak ve doğrudan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda; dava konusu 322, 381 ada 5 parsel (ifraz sonucu 6 ve 7 parsel), 479, 480 ve 570 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların mirasbırakanına isabet eden ve davalılara temlik edilen payların dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerlerinin sırasıyla, 26.498,37 TL, 61.250,92 TL, 5.838,20 TL, 8.757,20 TL, 3.927,16 TL olduğu; 322 parsel yönünden ise ıslahen 26.498,37 TL alacak talep edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, her bir davalı yönünden temyize konu değer Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.