Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2022/7746 K.2023/528

Temyiz istemi, Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 12.03.2015 tarihli ve 2014/352 Esas, 2015/155 Karar sayılı kararına karşı davacılar vekili tarafından talep edilen tavzih isteğinin reddine ilişkin 03.11.2022 tarihli kararına yöneliktir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu′nun ″Hükmün tavzihi″ başlıklı 305 inci maddesi; ″ (1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.″ hükmünü içermektedir.

Davacılar vekili, Mahkemece kurulan hükümde pay ve payda eşitliği bulunmadığından ötürü kararın infazının sağlanamadığını ileri sürmüş ise de, bu hususun yanılgıdan kaynaklandığı, hükümde ″... 60, ar pay çocuğu ... torunu ..., ...″ denirken tek bir kişinin kastedilmediği, ...′un mirasbırakanın çocuğu, ...′nin de mirasbırakanın ölen kızı Feyzan′nın tek mirasçısı olduğu, her birine 60′ar paydan toplam 120 pay verildiği, böylece pay ve payda (320/320) yönünden bir eşitsizlik oluşmadığı görülmektedir.

Yukarıda değinilen açıklama karşısında, tavzihi gerektiren bir husus bulunmadığı anlaşıldığından, Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin tavzih isteğinin reddine ilişkin kararının onanması gerekir.