Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/2502 K.2023/3135

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının taraflarca temyiz edildiği, ancak davalılar-karşı davacıların nispi temyiz harcı yerine maktu temyiz harcı yatırmasına rağmen temyiz kaydının yapıldığı belirlenmiştir.

Davalılar-karşı davacıların yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla; 1) Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Hükmedilen 2.221,59 TL nispi temyiz harcından maktu temyiz harcının mahsubu ile kalan harç miktarının davalılar-karşı davacılar tarafından bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harcı tamamlanmadığı takdirde davalılar-karşı davacıların temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek tebliğ edilmesi,

2) Verilen kesin süre içinde; a) Temyiz harcının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harcının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.