Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/2546 K.2025/137

Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.01.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davacı davacı vekili Avukat ... Çok ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan Hafize Karaözbek'in kayden maliki olduğu 377 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetinin davalı ...’ye, intifa hakkının ise diğer davalı ...'ya devredildiğini, yapılan işlemlerin mirastan yararlanmasını engellemeye yönelik, gerçekte bağış olup satış olarak gösterildiğini ileri sürerek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile adına payı oranında tescile, mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; mirasbırakanın dava konusu taşınmazı vefa borcu ve minnet duygularıyla uygun bir bedel karşılığında sattığını, vefatına kadar birlikte yaşadıklarını, tüm bakım ve ihtiyaçlarını karşıladıklarını, dava dışı mirasçı Kemal Erkin Karaözbek'in ise annesi Hafize tarafından kendisine verilen 50.000,00 TL bedel karşılığında Kadıköy 6. Noterliği'nin 21.03.1994 tarih ve 15246 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde mirastan feragat sözleşmesi ile miras hakkından feragat ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlar, aşamada davalıların ölümü üzerine tek mirasçıları Sudi kendisini vekille temsil ettirmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.11.2014 tarihli ve 2013/567 Esas, 2014/397 Karar sayılı kararıyla; temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 06.11.2014 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 27.09.2017 tarihli ve 2015/1858 Esas, 2017/4676 Karar sayılı kararı ile; mirasbırakanın mirastan mal kaçırma kastıyla hareket ettiği konusunda yeterli delil bulunmadığı, işlemin gerçek satış olduğu, tanık anlatımlarının da bu yönde olduğu, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 20.12.2018 tarihli ve 2018/449 Esas, 2018/453 Karar sayılı kararı ile önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, kararın davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.03.2022 tarihli ve 2019/1-478 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararı ile; eldeki davada ispat yükü kendisinde olan davacı tarafın mirasbırakanın çekişmeli temlik ile mirastan mal kaçırma amacıyla hareket ettiğini kanıtlayamadığı, akit tablosunda gösterilen bedel ile dava konusu bağımsız bölümün keşfen saptanan gerçek değeri arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. Bedelin çok düşük olduğunu, müvekkilinin saklı paydan kaynaklı hakkını ortadan kaldırdığını, b. Davacı tanıklarının iddialarını ispatladıklarını, c. Murisin iradesinin bağış olduğunu, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR