Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/5485 K.2024/5094

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar.

Cide Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/34 Esas, 2014/434 Karar sayılı hükmü hatalı olduğundan HMK'nın 374-381 maddeleri uyarınca yenilenmesi gerektiğini, ...'ın mirasçısı olduklarını, dosyada bulunan alıcısı ..., satıcısı ..., şahitleri ... ve ... tarafından imza altına alınan satış mukavelesi, yine satıcı ... ve şahitler ... ve ... tarafından imza altına alınan satım parasının tamamının tahsiline yönelik senet gereğince dava konusu yerlerin eski malik tarafından mirasbırakanlarına satıldığı ve parasının tahsil edildiğinin ispatlandığını,

Yargıtay bozma kararında Kadastro Mahkemesi kararından bahsedilmişse de o dava sırasında satış senetlerinin bilinmediğini, bu senetlerin daha sonra ortaya çıktığını, anılan dosyada tanık, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişilerce verilen ifadelerin davayı çarpıtacak şekilde farklı ve birbirine zıt olduğunu, yalan beyanda bulunduklarını, sonradan bulunan ilgili senetlerin gerek Yerel Mahkeme gerekse Yargıtay tarafından dikkate alınmadığı gibi tartışmaya bile gerek görülmediğini,

sonradan bulunan delil niteliğindeki senetlerin yeniden yargılanma sebebi oluşturduğunu ileri sürerek eksik inceleme ve araştırma yapılması ve esasa etkili delillerin toplanmaması, toplanan delillerin dikkate alınmaması, yalan beyan ve tanıklık sebebiyle Cide Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/34 Esas, 2014/434 Karar sayılı kararının iptali ile yargılamanın iadesine karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar; 2013/34 Esas sayılı davada 42 parsel yönünden kararın onandığını ve kesinleştiğini, kesin hüküm olmasına rağmen daha önce de aynı konuda bir dava açıldığını ve Cide Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/34 Esas sayılı davasının kesin hüküm sebebiyle reddedildiğini, bu kararın da kesinleştiğini, sonradan ortaya çıktığı ileri sürülen satış senetlerinin önceki yargılamalarda zaten dosyaya sunulduğunu, senetlerin delil niteliği ile yargılamanın konusu olduğunu, yargılamanın iadesi şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılamanın iadesi sebeplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 375. maddesinde tahdidi olarak sayıldığı, bu sebeplerin kıyas yolu ile genişletilmesinin söz konusu olamayacağı, 2013/34 Esas sayılı davada yargılamanın iadesine konu senedin tartışıldığı, yeni bulunmuş ve yargılamada tartışılmamış bir senet bulunmadığı, yargılamanın iadesi sebeplerinin oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; önceki yargılamada 42 parsel sayılı taşınmazın davacılar adına tescil edilmesi gerektiğini, yanlış hüküm kurulduğunu, sonradan bulunan senetlerin yargılamanın iadesi sebebini oluşturduğunı bildirerek ve diğer beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılamanın iadesi sebeplerinin hiç birinin somut olayda gerçekleşmediği, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca yargılamanın iadesi talep edenlerin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyip yargılamanın iadesi sebebi oluşturan senetlerin önceki davada incelendiğine dair tespitin yanlış olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374., 375. maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup yargılamanın iadesini talep edenler vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Yargılamanın iadesini talep eden davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 157,75 TL bakiye onama harcının temyiz eden yargılamanın iadesini talep eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,