Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/6401 K.2024/7159

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesinin karar ilamının davalı ...'e tebliğine ilişkin mazbata incelendiğinde tüzel kişiliğin temsilcisinin tebliğ anında hazır bulunmaması nedeniyle daimi işçisine tebliğ edildiğinin belirtildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise MERNİS adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise MERNİS adresine çıkartılması gerekmektedir.

Somut olayda, karar ilamının anılan davalıya tebliğin usule uygun olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

O halde, anılan davalının adresinin araştırılarak, karar ilamının adı geçen davalıya belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliği sağlandıktan ve sözü edilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.