Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/2249 K.2024/3734

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince 05.06.2023 tarihli ek karar ile istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş, 05.06.2023 tarihli ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince 14.07.2023 tarihli ek karar ile 05.06.2023 tarihli ek karara yönelik istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş, ek kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin 05.06.2023 tarihli ek karara ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/62 E., 2017/8 K. sayılı kararı ile 06.01.2017 tarihinde davanın reddine karar verildiği, davacı vekilinin 02.06.2023 tarihli dilekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf ettiği, İlk Derece Mahkemesince kararın süresinde istinaf edilmediği gerekçesi ile 05.06.2023 tarihli ek karar ile istinaf dilekçesinin reddine karar verildiği, 05.06.2023 tarihli ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince 14.07.2023 tarihli ek karar ile ek karara yönelik istinaf dilekçesinin de reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

14.07.2023 tarihli ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince.

05.06.2023 tarihli ek kararın davacı vekili tarafından 07.07.2023 tarihinde istinaf edildiği gözetilerek ek karara yönelik istinaf talebinin değerlendirilmesi amacıyla dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken ayrıca 14.07.2023 tarihinde 2. bir ek karar daha verilmesinin yerinde olmadığı, 05.06.2023 tarihli ek karar yönünden ise davalının talebi üzerine kararın tebliğe çıkarılmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı,

İlk Derece Mahkemesi kararının tebliğ tarihi itibariyle davacı vekili Av. ...'ın istifa ettiğine veya azledildiğine dair bir belgenin dosyada bulunmadığı ve istinaf dilekçesinin süresinde olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin 05.06.2023 tarihli ek karara ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 67/1 inci maddesi uyarınca, re'sen harekete geçilmesi gereken hâller ile kanunlardaki özel hükümler saklı kalmak kaydıyla taraflardan birinin talebi olmadıkça hüküm tebliğe çıkarılmaz. Taraflardan birinin talebi hâlinde hükmün bir nüshası belge karşılığında talep eden tarafa verilir, bir nüshası da diğer tarafa tebliğe çıkarılır.

Somut olaya gelince; İlk Derece Mahkemesi kararının davalının 10.08.2020 havale tarihli dilekçesi ile taraflara tebliğinin talep edildiği, kararın davacı vekili Av. ...'a e-tebligat yoluyla 25.08.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın 02.06.2023 tarihinde iki haftalık yasal istinaf süresi geçtikten sonra davacı vekili tarafından istinaf edildiği anlaşılmaktadır.

İstinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.