Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/3093 K.2024/5092

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince asli müdahil ...'ın temyiz isteğinden vazgeçilmiş sayılmasına ilişkin 26.05.2016 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına ve tebligat eksikliklerinin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.04.2021 tarihli geri çevirme kararı sonrası, Mahkemece 17.03.2022 tarihli ek karar ile tebligat eksikliklerinin tamamlanması amacıyla masraf yatırılması için düzenlenen 16.02.2022 tarihli muhtıranın asli müdahil ...'a 22.02.2022 tarihinde usulüne uygun olarak bizzat tebliğ edildiği halde asli müdahilin, verilen kesin süre içerisinde anılan eksikliği gidermediği gerekçesiyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, anılan ek karar 07.04.2022 tarihinde asli müdahil ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ek kararın temyiz edilmemesi üzerine Mahkemece hükmün 15.04.2022 tarihinde kesinleştirmesi yapılmıştır.

Asli müdahil ... vekili 02.06.2023 tarihli dilekçesiyle, 17.03.2022 tarihli ek kararı temyiz ettiğini bildirmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu 134 ada 6 parselin davalı ..., diğer dava konusu 134 ada 8 parselin ise davalılar Mustafa ve Cengiz adlarına tespit edildiği, taşınmazların kadastro tespitinin 12.05.1993 tarihinde kesinleştiği, asli müdahil ... tarafından ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 30.03.2005 tarihinde asli müdahale talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda; asli müdahil ...'ın temyiz isteminin, temyiz başvurusu için gerekli masrafların yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik 17.03.2022 tarihli ek kararına ilişkin olduğu, ne var ki anılan ek karar 07.04.2022 tarihinde asli müdahile usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde asli müdahilin ek kararı süresinde temyiz etmediği, asli müdahil vekili süresinden sonra sunduğu 02.06.2023 tarihli dilekçeyle, temyiz masraflarının yatırılmasının asli müdahilin sorumluluğunda olmadığı,

masrafların süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle asli müdahilin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen 17.03.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirtilerek kararı temyiz ettiğini bildirmişse de, asli müdahil vekilinin temyiz itirazlarını ek kararı süresinde temyiz ederek ileri sürmesi gerektiği, süresinden sonra sunulan 02.06.2023 tarihli dilekçenin dinlenme olanağının bulunmadığı anlaşılmakla dilekçenin reddine karar verilmesi gerekmiştir.