Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/4385 K.2025/807

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.09.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar davalı ... yönünden her bir davacının 1/4 miras payına tekabül eden değer 27.500,00 TL, davalı ... yönünden her bir davacının 1/4 miras payına tekabül eden değer 15.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 366. maddesi atfıyla uygulanacak olan ve 7499 sayılı Kanun'un 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 37/10-ç maddesi ile değiştirilen 346/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine dair karara karşı temyize başvurma süresi iki hafta olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.09.2024 tarihli ek kararda kanun yolu süresi bir hafta olarak gösterilmiş; bunun yanı sıra ek karar başlığında temyiz eden davalı ...'e yer verilmemiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olduğu değerlendirilerek yanlışlıklara işaret edilmekle yetinilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.