KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2025/2330 E., 2026/1534 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2026
- Mahkemesi
- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/842 E., 2025/220 K.
- İlk derece mahkemesi
- Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/184 E., 2021/453 K.
Karar Metni
412 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.
Davacılar; davalının muris babaları ile birlikte yaşadığını, babalarından dört çocuğu olmasına rağmen bu çocukların murisin eşi adına nüfusa kaydedildiğini, dava konusu 4 01... parsel sayılı taşınmazın dava dışı ... İnci’den 1/3 er pay ile davalı, davalının oğlu ... ve muris adına alındığını, davalı ve oğlunun taşınmazı alacak ekonomik güçleri olmadığını, ...’ın payını dava dışı ...’a devrettiğini, ...’ın da payını davalıya temlik ettiğini, temlikin eşten ve eşinden olma altı çocuğundan mal kaçırma amacıyla yapıldığını, devrin muvazaalı olduğunu, saklı payı ihlal etme kastı ile yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmazsa tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, murisle yaklaşık 50 yıldır birlikte yaşadığını, bu duruma murisin eşinin de rızası olduğunu, muristen dört çocuğu olduğunu, murisin son yıllarında bakıma muhtaç olduğunu, sadece kendisi ve kızı ...’nin murise baktığını, davacı ... dışında cenazesine gelen de olmadığını, adına kayıtlı bağı bulunduğunu, üzüm geliri elde ettiğini, oğlunun da ticaretle ilgilendiğini, taşınmazı alırken kendisine yardımda bulunduğunu, murisin mal kaçırma kastı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı adına kayıtlı payın muristen gelmediği için 1974 tarihli ve ½ sayılı İBK’nın uygulanmasına imkan olmadığı, davacıların dava konusu 2/3 payın bedelinin muris tarafından ödendiğini ve saklı payı zedele kastıyla işlem yapıldığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/2330, K. 2026/1534, 2 Mart 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama