Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/2337 K.2025/3370

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine temsilcisinin temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Dairemizin bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 373. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince önceki kararda direnilerek, dava konusu taşınmazda davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmaz üzerinde yalnızca kullanmak için ciddi tadilat gerektiren bir yapı bulunduğu, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın depo olarak kullanıldığının beyan edildiği,

davacı tarafın taşınmaz üzerinde bulunan yapıyı depo olarak kullanmak şeklindeki zilyetliğinin ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak değerlendirilemeyeceği, kaldı ki dava konusu taşınmazın bulunduğu çalışma alanındaki diğer taşınmazlara ilişkin benzer dosyalarda da taşınmazların davacı tarafın murisleri tarafından kendilerine "..." olarak verildiğinin beyan edilmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelenmesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.