Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/2805 K.2025/3119

Mahkemece verilen, 14.11.2023 ve 07.12.2023 tarihli ek kararlar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4. maddesi uyarınca Yargıtay'ın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği taktirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği düzenlenmiştir. Bu doğrultuda aynı Yasa'nın 361. maddesinde temyizi kabil kararlara karşı, kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, 366. maddede ise bu Kanun'un istinaf yolu ile ilgili 343. ile 349. ve 352. madde hükümlerinin, temyizde de kıyas yoluyla uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan; 6100 sayılı Kanun'un 73. maddesinin birinci fıkrası uyarınca davaya vekâlet, Kanun'da özel yetki verilmesini gerektiren hususlar saklı kalmak üzere, hüküm kesinleşinceye kadar vekilin davanın takibi için gereken bütün işlemleri yapmasına, hükmün yerine getirilmesine, yargılama giderlerinin tahsili ile buna ilişkin makbuz vermesine ve bu işlemlerin tamamının kendisine karşı da yapılabilmesine ilişkin yetkiyi kapsar. Buna göre, vekilin yetkisi hükmün icrası aşamasında da devam etmektedir. Bu doğrultuda 7201 sayılı Tebligat Kanunu 11. maddesinde “ Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; Mahkeme tarafından verilen karar, davalı vekiline 24.10.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; davalı vekili tarafından ibraz edilen temyiz dilekçesi 13.11.2023, davalı asil tarafından ibraz edilen temyiz dilekçesi ise 21.11.2023 tarihinde kaydedilmiştir. Şu halde, davalı taraf aşamalarda kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, davalı vekiline yapılan tebligatın kanun yolu başvurusu hususunda esas alınacağı, davalı vekili ve davalı asil tarafından ibraz edilen her iki dilekçenin de yasal süre geçirildikten sonra verildiği tereddütsüzdür.

Hal böyle olunca temyiz dilekçelerinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemesince verilen ek kararlar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.