KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2025/2934 E., 2026/1543 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2026
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/313 E., 2022/171 K.
Karar Metni
434 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.
Dava konusu taşınmaz 1958 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık ve kayalık olduğu belirtilerek tapulama harici bırakılmıştır.
Davacı ...; ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar- ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır.
Davalı ...; davanın reddini savunup taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.
Mahkemece; zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddi ile 03.10.2013 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokide (A) harfi ile gösterilen 4.337,09 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 1.702,49 metrekare yüz ölçümündeki kısımların davalı ... adına tesciline karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 15.02.2016 tarihli ve 2015/1459 Esas, 2016/1290 Karar sayılı kararı ile; yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermek için yeterli olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuş;
bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; imar-ihya ve zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 13.12.2021 tarihli bilirkişi heyet raporu ve ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 4.337,09 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 1.702,49 metrekare yüz ölçümündeki kısımların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; karara karşı davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Mahkemenin 06.05.2025 tarihli ek kararı ile;
başvurunun süresinde olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.
Mahkemenin ek kararı davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Bilindiği üzere, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK) 432/4. ve 5. fıkraları gereği temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise kararı veren mahkeme temyiz isteğinin reddine karar verir. Anılan Kanun'un 432/1. maddesine göre 15 gün olan temyiz süresi kararın taraflardan her birine usulen tebliği ile işlemeye başlar.
Somut olayda, Mahkemenin 28.06.2022 tarihli asıl kararının davalı ...'ye 01.05.2023 tarihinde elektronik yolla usulünce tebliğ edildiği, davalı ... temsilcisinin, kararı 15 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 20.03.2025 tarihinde temyiz ettiği, Mahkemenin ek kararı ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemenin 06.05.2025 tarihli ek kararı yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalı ... temsilcisinin temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması gerekmiştir.
- KARAR -
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/2934, K. 2026/1543, 2 Mart 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama