KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2025/2979 E., 2026/1581 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2026
- Mahkemesi
- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/2037 E., 2025/679 K.
- İlk derece mahkemesi
- Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/114 E., 2023/954 K.
Karar Metni
395 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava, taşınmazın kıyı - kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.
Davacı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan dava konusu 1476 parsel sayılı taşınmazın 449,87 metrekaresinin kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını, bu hususun tapunun beyanlar hanesine şerh edildiğini, kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu ve özel mülkiyete konu edilemeyeceğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 449,87 metrekarelik kısmının tapusunun iptali ile kıyıya terkinine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili; hukuka uygun şekilde belirlenmiş bir kıyı-kenar çizgisi bulunmadığını, dava konusu taşınmaz Ramsar sözleşmesi kapsamında göl koruma bandında yer aldığından yasal olarak herhangi bir yapılaşmanın mümkün olmadığını, davalının taşınmazı Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesine dayalı şekilde iktisap ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan keşif sonucu sunulan raporda, taşınmazın Uluabat gölü su kotunun üstünde bulunduğu toprak yapısının gölsel olmadığının mütalaa edildiği, taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı ... vekili tarafından istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas bilirkişi raporunda, açılan gözlem çukurlarında jeolojik olarak gölsel malzeme varlığı bulunmadığı ve parselin göl maksimum kotu olan 8 metrenin üzerinde olduğunun belirlendiği,
davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
- KARAR -
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/2979, K. 2026/1581, 2 Mart 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama