Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/5034 K.2025/4392

Taraflar arasında görülen muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali - tescil istemine ilişkin yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/121 Esas, 2020/990 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak verilmiş, hüküm böylelikle 20.10.2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2020 tarihli ek kararıyla 6100 sayılı Kanun’un 366/1 maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 346/1 maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli kararıyla 25.12.2020 tarihli ek kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 14.10.2021 tarih ve 2021/674 Esas, 2021/5604 Karar sayılı kararıyla davacı vekilinin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına kesin olarak karar verilmiştir. Dairenin 14.10.2021 tarih ve 2021/674 Esas, 2021/5604 Karar sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından kararın maddi hata içerdiği iddiasıyla karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine Dairenin 18.05.2022 tarih ve 2022/1032 Esas, 2022/3976 Karar sayılı kararıyla davacı vekilinin yerinde bulunmayan maddi hata ve karar düzeltme isteğinin kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bu defa, davacı vekili tarafından 04.07.2025 tarihli temyiz dilekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli kararıyla 25.12.2020 tarihli ek kararına karşı duruşma istekli temyiz başvurusunda bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin 11.07.2025 tarihli ek kararıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu ve kesin kararların temyiz kabiliyeti bulunmadığı belirtilmek suretiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.10.2020 tarihli kararın kesin nitelikte olduğunun, bu karara yönelik temyiz başvurusunun reddine dair 25.12.2020 tarihli ek kararın temyizi neticesinde Dairenin 14.10.2021 tarih ve 2021/674 Esas, 2021/5604 Karar sayılı kararıyla ek kararın onanmasına karar verildiğinin, bilahare Dairenin 18.05.2022 tarih ve 2022/1032 Esas, 2022/3976 Karar sayılı kararıyla davacı vekilinin maddi hata talebinin de reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre; 20.10.2020 tarihinde kesinleşmiş hükme yönelik yeniden talep edilen duruşma isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 11.07.2025 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.