Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2005/20199 K.2006/3498

5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 405 ]

"İçtihat Metni"

Uyuşturucu madde ticareti yapmak ve kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından sanık İlhan hakkında Ankara Yedinci Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 21.09.2005 tarihinde, 2005/243 esas, 2005/199 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C.Başsavcılığınca bozma ve düzelterek onama isteğiyle dava dosyasanın tebliğ-name ekinde 27.12.2005 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine uygun olarak, gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklik kabul edilmiştir.

A) Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın tür ve miktarına göre TCK.nun 31. maddesi gereğince kamu hizmetinden yasaklanma hususunda bir karar verilmemesi, bu maddenin, cezanın doğal sonucu olarak uygulanmasının gerekmesi nedeniyle bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak hüküm kurulmuş olmasına, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-765 sayılı TCK'nın 403/5, 19 ve ek 2. maddeleri uyarınca temel para cezsının asgari hadden tayini sırasında, suç tarihi itibariyle geçerli olan asgari para cezasının "489.-YTL" olduğu gözetilmeksizin, fazla ceza tayini;

2-5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkın da Kanunun 9/3. maddesi hükmüne aykırı olarak önceki ve sonraki kanun ların birlikte, karma olarak uygulanması suretiyle infazda tereddüde yol açabilecek şekilde hüküm kurulması;

3-5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/1. maddesinde, "kanunlarda öngörülen 'ağır para' cezalarının, 'adli para' cezasına dönüştürüldüğünün" öngörülmesine karşın, para cezasının "adli" yerine "ağır" para cezası olarak tayini;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA); ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 403/5, 19 ve 59. maddeleri uyarın ca tayin edilen "412,93.-YTL" para cezasının, "4O7.-YTL"ye indirilmesi;

2-"Ağır para cezası" ibarelerinin, "adli para cezası" olarak değiştirilmesi;

3-Hüküm fıkrasında yer olan; 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nın 36. maddesinin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nın 40. maddesinin yazılması süresiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (DÜZELTİLEREK ONANMASINA);

B) Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede ise;

Kabule göre; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinin uygulanması sırasında sanık hakkında tedaviye hükmedildiğinin açıkça belirtilmemesi, hükmün devamında bu hususa yer verilmiş olması karşısında, mahallinde giderilebilir eksiklik kabul edilmiştir.

1 -Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan yapılan soruşturma sırasında, görevlilerin bilgisinin olmadığı bir aşamada, C.Savcı-sına ifade verirken, ayrıca uyuşturucu madde kullandığını da belirterek, bu suçunu kendi ikrarı ile ortaya çıkardığının anlaşılması karşısında; hakkında 765 sayılı TCK'nın 405/1. maddesi uyarınca ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Kabule göre; sanık akkında 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca verilen önceki kararda yer alan hapis cezasının 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrildiği ve hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği gözetilmeyerek; 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması;