Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2012/4942 K.2014/12431

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığa tefhim edilen 15/12/2008 tarihli infaza verilen ilk kararın, sanığa tefhimi sırasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca itiraz süresinin başlangıcının gösterilmemesi nedeniyle kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen söz konusu karara ilişkin infaz işlemlerinin ve bu aşamada verilen 12/10/2009 tarihli kararın konusu bulunmadığından, hukuken geçerlilikten yoksun “yok” hükmünde olması karşısında; sanığın temyiz isteminin 15/12/2008 tarihli karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785- 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.