KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2013/12235 E., 2014/1179 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2014
- Mahkeme
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ( Sanıklar... ve ...hakkında
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2- Uyuşturucu madde ticareti yapma( Sanıklar ... ve ... hakkında ) Hüküm : Mahkûmiyet (Sanıklar ... ve ... hakkında) Karar : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ( Sanıklar... ve ...hakkında )
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
A) Sanıklar... ve ...hakkında verilen kararlara yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:
Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, aynı maddenin 12. fıkrasına göre temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olması nedeniyle, Cumhuriyet savcısının bu konudaki temyiz isteği itiraz olarak kabul edilerek merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,
B) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesi:
Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanunun 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2013/12235, K. 2014/1179, 21 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama