Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2013/1228 K.2014/2131

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılamanın başında zorunlu müdafii olarak atanmış olan Av. H.. K..'ın görevini bıraktığından ve kendisine yeni bir müdafi atandığından haberdar olmaması ve 2.4.2012 tarihli istinabe duruşmasında, müdafi talep etmediğini bildirmesi karşısında; son oturuma sanık adına katıldığını belirten Av. A.. Ç..'in müdafi sıfatının bulunmadığı, sanığın, yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemeye göre;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların bozma nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, (2) numaralı fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,