Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2013/12427 K.2014/1422

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık A.. A.. hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin karara yönelik itirazı üzerine Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 13.12.2012 tarihinde 2012/308 değişik sayı ile verilen itirazın kabulune ilişkin kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.09.2013 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen dosyadan;

a) Nevşehir 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 11.01.2012 tarihinde 2011/1143 esas ve 2013/33 karar sayı ile sanığın TCK'nın 191/2. maddesi gereğince tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

b) Nevşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce 19.04.2012 tarihinde 2012/50 DS sayılı yazı ile sanığın kararın yerine getirilebilmesi için düzenlenen denetim planına 22.03.2012 tarihinde yapılan uyarıya rağmen uymadığının bildirildiği,

c) Nevşehir 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 21.11.2012 tarihinde 2012/301 esas ve 2012/684 karar sayı ile yeniden sanığın TCK'nın 191/2. maddesi gereğince tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

d) Cumhuriyet savcısının belirtilen karara itiraz etmesi üzerine, Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 13.12.2012 tarihinde 2012/308 değişik sayı ile "sanık hakkında verilen 2. kez yeniden, sanık hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına sanığın kişiliği ve diğer koşulları taşıması gözönüne alındığında verilen kararda bir isabetsizlik olmadığı, yasada 2. kez tedbir kararı verilemeyeceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı anlaşıldığından" biçimindeki gerekçe ile itirazın reddine karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;«19/12/2006 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde, uyuşturucu madde kullanmış olan sanık hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği gibi, altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilebileceği öngörüldüğü, uyuşturucu madde kullanmış olan sanık hakkında;

belirtilen iki seçenekten biri uygulanırken, nedenleri tartışılıp, dosya kapsamına uygun, somut, yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesinin gerektiği; ayrıca, aynı maddenin ikinci veya altıncı fıkralarındaki ihtimallerden hangisi tercih edilirse edilsin, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesinde zorunluluk bulunduğu, belirtilen tedbirlerin uygulanması yönünden, mahkemeye takdir hakkı tanınmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin altıncı fıkrasının uygulanabilmesinin koşulu olarak, aynı fıkranın son cümlesinde öngörülen

"Ancak, bunun için kişi hakkında bu suç nedeniyle önceden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemiş olması gerekir." hükmü karşısında, daha önce aynı eylem nedeniyle hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiş olan sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.12.2012 tarihli kararının, bozulması istenmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin beşinci fıkrasında "Tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan kişi hakkında açılmış olan davanın düşmesine karar verilir. Aksi takdirde davaya devam olunarak hüküm verilir" düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, iddianamede belirtilen davaya konu aynı eylem nedeniyle 11.01.2012 tarihinde TCK'nın 191. maddesinin (2). fıkrası gereğince sadece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilen ve tedbire uymayan sanık hakkında, TCK'nın 191. maddesinin beşinci fıkrası gereğince yeniden tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmeden hüküm kurulması gerektiğinden, Cumhuriyet savcısının itirazının kabulü yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup,