KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2013/12757 E., 2014/1156 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 10 - 2013/273521
- Mahkeme
- UŞAK 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Karar Tarihi- Numarası
- 02.05.2013- 2013/14 esas ve 2013/130 karar
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
Karar Metni
237 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Temyiz incelemesi, müdafiin isteği üzerine sanık İbrahim ile müdafii re'sen duruşmaya kabul edilen sanık Yılmaz hakkında duruşmalı, duruşmalı inceleme isteği bulunmayan sanıklar Suat ve Fikret hakkında duruşmasız olarak yapıldı. Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suç konusu net 23180 gram esrarın miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığına göre, temel cezanın alt sınır aşılarak tayin edilmesi yerinde ise de, TCK'nın 3/1. maddesindeki “orantılılık” ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütlere aykırı olarak, temel hapis cezası alt sınır çok aşılarak 12 yıl olarak belirlenmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar Yılmaz ve İbrahim müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmadığından sanıklar Yılmaz ve İbrahim hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TEFHİM TUTANAĞI
20.02.2014 gününde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Hüseyin Denizhan'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık İ.. Ç.. müdafii Avukat K. C. B.'nin yüzüne karşı, diğer müdafilerin yokluklarında 20.02.2014 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2013/12757, K. 2014/1156, 20 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama