KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2014/2309 E., 2015/32864 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 10 - 2013/175028
- Mahkeme
- AKŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesi
- Karar Tarihi- Numarası
- 26/04/2013 - 2013/6 esas ve 2013/65 karar
- Suçlar
- 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2- Uyuşturucu madde ticareti yapma
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
A) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:
Hükmün gerekçesine yönelik temyiz olmadığından, beraat kararını temyiz etmede hukuki yararı bulunmayan sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
B) Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu fıkranın (c) bendinde yazılı olan "velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" açısından yoksunluğunun, sadece kendi altsoyu üzerindekiler yönünden koşullu salıverilmesine, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
2- Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suç konusu esrardan alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
MÖ.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2014/2309, K. 2015/32864, 10 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama