Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/5143 K.2014/5185

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü M.. K.. hakkında Kayseri 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 09.07.2013 tarihinde 2007/1306 esas ve 2008/110 karar sayı ile verilen kamu davasının düşmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulması yönündeki talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12.06.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen dosyadan;

a) Kayseri 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 09.06.2010 tarihinde 2010/767 esas ve 2010/696 karar sayı ile verilen, sanık Veysel Yıldız'ın TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanunun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uygun davranması halinde cezasının infaz edilmiş sayılmasına ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

b) Hükümlünün, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, Kayseri 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 09.07.2013 tarihinde 2007/1306 esas ve 2008/110 karar sayılı ek karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle, TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Kayseri 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09.07.2013 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.

28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması karşısında; Mahkemece, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi uyarınca, hükümlünün hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.