Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/9717 K.2014/11708

Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü G.. B.. hakkındaki kesinleşmiş hükmün infazı aşamasında, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi isteğinin reddi kararına yönelik itirazı üzerine Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen itirazın reddine ilişkin 21.04.2014 tarihli ve 2014/1313 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca dava dosyasının 21.07.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen dosyadan;

a) Hükümlü G.. B..'nun, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 21.12.2011 tarihinde 2010/307 esas ve 2011/174 karar sayı ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 297/1 ve 52. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğu,

b) Hükümlü ve müdafii tarafından temyiz edilen hükmün, Dairemizin 10.05.2013 tarihli 2012/24791 esas ve 2013/4235 karar sayılı kararı ile onanmak suretiyle kesinleştiği,

c) Hükümlünün infaz aşamasında yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 21.03.2014 tarihinde 2010/307 esas ve 2011/174 karar sayılı ek karar ile yargılamanın yenilenmesi isteği kabule değer görülmediğinden reddine karar verildiği,

d) Hükümlünün belirtilen karara itiraz etmesi üzerine, Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 21.04.2014 tarihinde 2014/1313 değişik sayı ile itirazın reddedildiği,

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddede ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hakimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2011 tarihli ve 2010/307 esas,

2011/174 sayılı kararında görev almış hakim Zikrullah Özbağ'ın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2014 tarihli ve 2010/307 esas, 2011/174 sayılı ek kararında da görev almış olmasından dolayı itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. » denilerek, Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.04.2014 tarihli kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 318. maddesinin 1. fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” ve aynı Kanun'un 23. maddesinin 3. fıkrasında “Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkim, aynı işte görev alamaz.” hükümleri öngörülmektedir.

23. maddenin son fıkrası ile aynı olay hakkında daha önce kanaatini belirtmiş olan hâkimin, daha sonra yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapması önlenerek, hâkimin tarafsızlığı sağlanmıştır. Yasa koyucunun amacı ile adil yargılanma ilkesi gereğince bu hükmün geniş yorumlanması ve önceki yargılamada görev yapan hakimin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin karara da katılamayacağının kabul edilmesi gerekir.

Somut olayda, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 21.12.2011 tarihli mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine, önceki yargılamada görev yapan mahkeme başkanı Zikrullah Özbağ'ın, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin 21.03.2014 tarihli karara iştirak etmesinin, CMK'nın 23. maddesinin 3. fıkrası ile adil yargılanma ilkesine aykırı olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde olduğundan.