Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2015/4222 K.2019/3631

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında Fatih 1. Sulh Ceza Mahkemesince yokluğunda verilen 6000 TL adli para cezası ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin 03/02/2011 tarih.

2009/1030 esas ve 2012/114 karar sayılı ilk kararın sanığın aynı zamanda son bildirdiği adres olan mernis adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın “muhatabın adresten ayrıldığı, cezaevinde olabileceği ve yeni adresinin bilinmediği” gerekçesiyle iade edildiği, iade üzerine davetiyenin bu kez aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 29.12.2011 günü tebliğ edildiği,

ancak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek,

aynı Kanunun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiğinden, sanığın adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmaması karşısında, bu mahkûmiyet hükmünün kesinleşmediği ve buna bağlı olarak verilen sonraki kararların da yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteğinin kabulüyle, 03/02/2011 tarihli ilk hükme yönelik olarak yapılan incelemede;