Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2016/973 K.2017/1740

Adalet Bakanlığı'nın, 10.12.2015 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nun mahkûmiyetine dair İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi'nin 02/07/2015 tarihli ve 2015/293 esas, 2015/493 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 27/01/2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 30.09.2009 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK'nın 191/2. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi'nin 26/10/2011 tarihli ve 2010/209 esas, 2011/850 sayılı kararının itiraz edilmeksizin kesinleştiği;

2- Bu kararın infazı sırasında, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinin ihbar edilmesi üzerine yargılamaya devam edilerek, TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi'nin 02/05/2013 tarihli ve 2012/253 esas, 2013/289 sayılı kararına karşı yapılan itirazın İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/05/2013 tarihli ve 2013/259 değişik iş sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği,

3- Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, TCK'nın 191/1, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi'nin 02/07/2015 tarihli ve 2015/293 esas, 2015/493 sayılı kararının yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

4-Karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine mahkemece 13.10.2015 tarihli ek karar ile infazın durdurulduğu,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, kayden 01/01/1995 doğumlu olup, suçun işlendiği 30/09/2009 tarihinde 15 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesinin uygulanması gerekirken aynı Kanun'un 31/3 maddesi gereğince indirim yapılmasında isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi'nin 02/07/2015 tarihli ve 2015/293 esas, 2015/493 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasına dair kararda yaş küçüklüğüne ilişkin indirim oranının yanlış uygulanarak fazla ceza verildiği gerekçesi ile kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş ise de, dosya kapsamına göre, mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkındaki 02/05/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına esas alınan İstanbul (kapatılan) 90. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/12/2014 tarihli ve 2014/404 esas,

2014/380 sayılı kararının 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi gereğince verilmiş denetimli serbestlik tedbirine ilişkin bir karar olup bu hali ile CMK’nın 223/8. maddesinde yer alan “durma” kararı niteliğinde olduğu,

kaldı ki daha sonra suça sürüklenen çocuğun denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle yargılamaya devam edilerek dosyayı devralan İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/04/2016 tarihli ve 2016/188 esas, 2016/278 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın bir “mahkûmiyet hükmü” niteliğinde olmadığı cihetle, bu dosyanın hükmün açıklanmasına esas alınması yasaya aykırı olup,

öncelikle bu nedenle kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.