Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/420 K.2018/3252

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak, CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Hükmün açıklanması şartlarının oluştuğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.11.2007 tarihli 2007/133 esas ve 2007/229 karar sayılı hükmünün yalnızca sanık müdafii tarafından temyizi edildiği ve sonuç olarak 7000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bunun kazanılmış hakkı olduğu gözetilmeden, hüküm açıklanırken sanık hakkında hükmedilen cezanın hapis cezası olarak bırakılması ve buna bağlı olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

adli para cezalarında TCK'nın 53.maddesinin uygulama imkanı olmaması nedeniyle hak yoksunluklarına ilişkin hüküm fıkrasının 4 numaralı bölümü hükümden çıkarılarak yerine “Ancak sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca sanığın dosyaya yansıyan ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak günlüğü takdiren 20,00 TL den olmak üzere 7.000,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE, sanığa verilen Adli Para Cezasının TCK’nın 52/4 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak aylık eşit taksitler halinde 2 yıl içerisinde ödenmesine,