Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/4498 K.2019/4059

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yokluğunda verilen 26/04/2011 tarihli 2010/246 esas ve 2011/100 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın sanığın duruşmada savunmasında belirttiği... adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın “sanığın adresten ayrıldığı ve yeni açık adresinin bilinmediğinden bahisle iadesi üzerine davetiyenin bu kez aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 15/06/2011 günü tebliğ edildiği,

ancak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanunun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği,

bu itibarla sanığın adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyen kararın kesinleşmediği, bu nedenle daha sonra verilen 24/01/2012 tarihli kararın yok hükmünde olduğu, sanığın 25/01/2012 tarihli kanun yoluna başvurma dilekçesinin 26/04/2011 tarihli denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede: