KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2017/5859 E., 2021/3837 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2021
- Mahkeme
- ADANA 3. Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
474 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığa verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, ve 52/2 . maddelerinin gösterilmeden, adli gün birimi üzerinden hükmedilen cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52. maddeye göre çevrilmesi,
2. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddelerin, TCK'nın 54/4. maddesi yerine, uygulama fıkrası hatalı gösterilerek TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ve Adana Kriminal Polis Laboratuvarında suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3. TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi;
ayrıca hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1- Hüküm fıkrasındaki gün olarak belirlenen cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümden "TCK 52. maddesinin" çıkarılarak, yerine “5237 sayılı Kanun'un 50/1-a, 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi,
2. Uyuşturucu maddenin müsaderesine ilişkin “Emanetin 2014/573 sırasında kayıtlı uyuşturucunun ...” ibaresi ile başlayan hüküm fıkrasında '' TCK'nın 54/1 maddesi gereğince'' ibaresi çıkarılarak, yerine “ve Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin, TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine,” ibaresinin yazılması,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2017/5859, K. 2021/3837, 23 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama