Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/6841 K.2017/7529

Adalet Bakanlığı'nın, 25/01/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'nun 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 191 ve CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/02/2016 tarihli ve 2015/1802 esas, 2016/266 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/02/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, daha önce 02/02/2015 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda, 30/03/2015 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 29/09/2015 tarihli kararı ile, şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle denetimli serbestlik dosyası kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, bu 02/02/2015 tarihli suça ilişkin olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/11/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, ancak yapılan yargılama sonucunda Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/03/2016 tarihli ve 2015/427 esas, 2016/233 sayılı kararı ile yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme şartının oluşmadığından bahisle kamu davasının durmasına, sanık hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine devam edilmesine karar verildiği,

3- Bu aşamada, sanığın kanun yararına bozma talebine konu olan 28/10/2015 tarihli yeni bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden bahisle yapılan soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/11/2015 tarihli iddianamesi ile TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/02/2016 tarihli ve 2015/1802 esas, 2016/266 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 191 ve CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/03/2015 tarihli ve 2015/29794 soruşturma, 2015/1332 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın yasal süresi içerisinde müracaat etmediği gerekçesiyle hakkındaki denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına ilişkin Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29/09/2015 tarihli ve 2015/11111 DS sayılı kararı sonrasında,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/11/2015 tarihli ve 2015/139107 soruşturma, 2015/38544 esas, 2015/33200 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde, yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartının oluşmadığından bahisle kamu davasının durmasına,

sanık hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine devam edilmesine dair Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli ve 2015/427 esas, 2016/233 sayılı kararı akabinde, sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi sonucunda verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın devam etmekte olduğu ve Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli kararına konu suçun erteleme süresi içinde 08/10/2015 tarihinde işlendiği,

dolayısıyla işlenen suçun denetimin ihlali niteliğinde olduğu ve ayrı bir kovuşturma konusu yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/02/2016 tarihli ve 2015/1802 esas, 2016/266 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrasında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada öncelikle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği belirtilmiş, 5. fıkrasında “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, sanığın işlediği iddia edilen 02/02/2015 tarihli ilk suça ilişkin olarak 30/03/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, ancak yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/11/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılmıştır.

Kanun yararına bozma talebine konu olan yargılama konusu ikinci suç tarihi ise 28/10/2015 olup, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilen 02/02/2015 tarihli ilk suça ilişkin olarak tedavi ve denetimli serbestlik uygulamasına son verilerek kamu davasının açıldığı tarih olan 02/11/2015 tarihinden önce işlenmiş bir suçtur.

Açıklanan nedenlerle, her iki suçun da 02/11/2015 tarihli ilk iddianameden önce işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında, dosyaların birleştirilerek sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken, esasa etkili bir usûl hatası yapılıp birleştirme kararı verilmeden yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D) Karar :