Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/763 K.2017/5170

Adalet Bakanlığı'nın, 13/04/2017 tarihli yazısı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...’ın beraatine ve eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağından bahisle suç duyurusunda bulunulmasına dair, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2016 tarihli ve 2016/149 esas,2016/349 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 26/04/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler: Sanık hakkında 20/02/2016 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2016 tarihli ve 2016/149 esas,2016/349 sayılı kararı ile “sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine, uyuşturucu bulundurmak suçundan gereği için suç duyurusunda bulunulmasına” karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır. B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/2191-8783 sayılı ilamında da belirtildiği gibi, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş olup anılan maddenin 8. fıkrasında “Bu Kanunun;

a)188'inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b)190'ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran,

hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kamu davası açılan sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2016 tarihli ve 2016/149 esas, 2016/349 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191. maddesinin 8. fıkrasında, 188. maddede tanımlanan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun 191. madde kapsamına girdiğinin anlaşılması halinde, sanık hakkında TCK’nın 191. maddesi hükümleri çerçevesine "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesi öngörülmüştür.

Belirtilen hükme göre, TCK'nın 191. maddesinin 8. fıkrası uyarınca, 28.06.2014 itibarıyla uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama esnasında suçun münhasıran TCK'nın 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" suçunun kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, CMK'nın 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunludur.

CMK'nın 225. maddesinin 2. fıkrasına göre fiili nitelendirme görevi mahkemeye ait olup, suçun niteliğinin değiştiği kanısına varıldığında aynı Kanun'un 226. maddesi de dikkate alınarak hüküm kurulması gerekir.

Bu nedenle, somut olayda mahkemece uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama esnasında eylemin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunun kapsamına girdiğinin kabul edilmesi durumunda, bu suçtan hüküm kurularak TCK'nın 191. maddesinin 8. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, tek olan fiil nitelik yönünden ikiye bölünerek sanık hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan beraat ve “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan "suç duyurusunda bulunulmasına" karar verilmesi yasaya aykırı olup,

beraat kararı verilmiş bir eylemden dolayı yeniden suç duyurusunda bulunulması da hukuka uygun olmadığından, yargılama konusu eyleme ilişkin olarak beraat kararı ile yargılama sonuçlandırılarak sanık lehine verilmiş olan bu karardan dolayı aynı uyuşturucu maddenin tekrar soruşturma ve kovuşturma konusu yapılması mümkün olmadığından yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile kabul edilmiştir.