Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/7826 K.2019/4215

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- UYAP sisteminden yapılan araştırmada İzmir (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.01.2009 tarihinde kesinleşen 01.12.2008 tarih ve 2008/1482 esas 2008/1961 sayılı kararı ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik bürosunun 27.05.2011 tarihli yazısı ile sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.07.2011 tarih ve 2011/929 esas 2011/1401 sayılı kararı ile sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığı kabul edilerek 10 ay hapis cezasına mahkûm edildiği ve bu mahkûmiyetin ertelendiği, ancak...

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 27.02.2015 tarih ve 2012/7246 DS sayılı yazısında yukarıda belirtilen dosyanın infazının başlama ve bitiş tarihlerinin bildirilmediği anlaşıldığından, anılan dosya araştırılmadan sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemediği kabul edilerek eksik araştırma ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığı kabul edilerek 22.12.2011 tarih ve 2011/1068 esas 2011/1474 sayılı karar ile sanığın 6000 TL adli para cezasına mahkûm edildiği, sanığın temyizi üzerine Dairemizin 04.11.2014 tarih ve 2012/15229 esas 2014/12309 sayılı kararı ile kararın bozulduğu, bozulan kararın sanığın aleyhine temyiz edilmediği ve kazanılmış hakkının oluştuğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve buna bağlı olarak sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,