Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/7851 K.2021/14471

Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin gösterilmemesi ve "09.04.2015, 16.04.2015, 22.04.2015, 30.04.2015 ve 07.05.2015" olan suç tarihlerinin "16.04.2015" olarak yazılmasının mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Adli emanetin 2015/4282 sırasında kayıtlı materyaller için mahkemesince karar verilmesi mükmün görülmüştür.

Koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 192/3. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu,yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile eleştiri haricinde yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi ve hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3- Adli emanetin 2015/3529 ve 2015/3576 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmemesi, 2015/3529 sıradaki uyuşturucu maddelerin 2015/3623 sıraya gönderildiğinin dikkate alınmaması, ambalajların imhası yerine müsaderesine karar verilmesi, ayrıca yasa maddesi olarak TCK’nın 54/4. maddesi yerine “TCK’nın 54.” maddesinin yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'un 321. maddeleri gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hükmün 8. paragrafının sonuna “TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına,” ibaresinin eklenmesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararı ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler gözetilerek sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

3- Hükmün müsadereye ilişkin fıkrası çıkarlarak yerine “Adli emanetin 2015/3576, 2015/3623, 2015/4078 ve 2015/4396 sırasındaki uyuşturucu maddeler ve alınan şahit numunelerin TCK’nın 54/4. maddesi geriğince müsaderesine, 2015/4115 sırasındaki CD, gönderi etiketi ve iki adet tutanağın dosyada delil olarak saklanmasına, 2015/3576, 2015/4115 ve 2015/5128 sırasındaki ambalajların imhasına,” ibaresinin yazılması,