Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/3036 K.2021/5944

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kullanmak amacı dışında suça konu uyuşturucu maddeyi bulunduran ve kimliği belirlenemeyen kişinin alması amacıyla açık ceza infaz kurumu bahçesinde çalışan mahkumların bulunduğu yere atan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığından bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında, incelemeye konu 19/11/2013 tarihli eylemi nedeniyle 20/03/2014 tarihli iddianameyle infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan dava açıldığı, Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli görevsizlik kararı ile dosyanın uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak görevli Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

12/12/2013 tarihli başka bir eylemi nedeniyle de 04/07/2014 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan başka bir dava açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 16/09/2015 tarihli, 2015/261 esas, 2015/291 sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği, kararın, Dairemizin14/03/2016 tarih, 2015/5992 esas ve 2016/781 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı ve kesinleştiği, iki suç arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla.

Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/261 esas, 2015/291 karar sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde incelenen dosya arasına konulması ve tüm deliller değerlendirilerek her iki suçun “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlenip işlenmediğinin, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi;

zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,