Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/3038 K.2018/8098

Adalet Bakanlığı'nın, 08/05/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (... oğlu), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/03/2015 tarihli ve 2014/1036 esas, 2015/245 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 29/05/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısında; Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/03/2015 tarihli kararı ile hakkında 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanıklar arasında sanık ... ’nın adı da yazılmış ise de, esasen Mahkemece bu sanık yönünden tefrik kararı verildiği tespit edilmiş, ayrıca yine ihbar yazısında sanıklardan “...”ın adının “....” olarak yazılması yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Sanıkların 29/04/2011 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle, uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri iddia edilen diğer bir kısım sanıklarla birlikte 27/11/2011 tarihinde düzenlenen iddianame ile kamu davası açılmasını müteakip, Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2011 tarihli ve 2011/138 esas ve 2011/131 sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan toplam 47 sanık yönünden Mahkemenin görevsizliğine karar verildiği,

2- Görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/03/2015 tarihli ve 2014/1036 esas, 2015/245 sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... yönünden 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine, hakkında tefrik kararı verilen sanık ... Akkaya haricindeki yukarıda adı geçen 44 sanık yönünden ise 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş olup, anılan maddenin 8. fıkrasında “Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti,

b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak,

somut olayda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar haklarında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan kamu davası açılmış, ancak yapılan yargılama sonucunda sanıkların eylemlerinin uyuşturucu madde kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanıklar haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek,

Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/03/2015 tarihli ve 2014/1036 esas, 2015/245 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası sanıklar lehine hükümler içermekte olup, sanıkların kanun yararına bozma talebine konu olan suçu, aynı nitelikte başka bir suç nedeniyle daha önce verilmiş bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, karardan önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

Karar verilmesinde zorunluluk bulunduğundan, kanunda yer alan bu özel düzenlemedeki emredici hüküm nedeniyle 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanma imkanı bulunmadığı halde, sanıkların tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi değişik gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :